Den sommaren.

Vi var
skumring
saman,

augustnære

slentra vi langs
månestripa

Tenkt tilfelle

Om eg var ei sommarnatt
skulle eg breie meg over deg,

du svevnlause

som eit teppe, ta
deg med meg til sjøkanten der
vi kunne sitje tagale saman
eg ville hysje på måsane
pirke fram nokre krusningar

i sjøen

kanskje ville eg
etter kvart

høyre kva du har på hjartet
men eg ville sannsynlegvis ikkje

hugse noko av det
etterpå

eg ville heller ha losna
førtøyninga
utan at du såg det

late oss drive til havs

På duellplassen

ein viss gråmorgon
pakka dei ord ut
or svarte esker

spente 
hanen

medan flyttebilar
køyrde
gjennom minnet

Tid bakom tid

Før vi blir fødde
sitt korgene våre
fast i tikkande siv

vi kan sjå
augestikkarar
med grøne vengjer

vinden kjemmer
himmelranda
rastlaust

men vi
blir kanskje
aldri
funne

Leike heim

Det kom eit perfekt møblert dokkehus
ut av munnen hennar

Bittesmå stoveklokker slo når ho smilte,
byksande solflekkar
på blomstrete tapet

ho lo ein liten
biedenmeyerlatter

inst i kvar iris
satt ein svarttrost
i eit bur av smilerynker.

Vår i oss

nettene er gjennomsiktige

hjarta fulle
av blindeskrift

vi vandrar svevnlause
i fingertuppskogen

finn blødande greiner,
og stryk oss mot dei

Leitelys

om nettene les eg tankane dine
med lommelykt under dyna,

i mørkret

eg blar meg igjennom deg
les siste sida først

vil finne ut
om det er eg
som er mordaren